Burada sigortalının tamamen pasif kalmasını doğru bulmuyorum.
“Eksper baktı, demek ki rakam kesin doğrudur” demek yerine raporun içeriğini okumak gerekiyor.
Hangi parçalar hasarlı?
Onarım maliyeti ne?
Aracın rayiç değeri ne?
Sovtaj bedeli nasıl hesaplanmış?
Benzer araçlar hangi fiyatlardan değerlendirilmiş?
Araçta önceki hasarlar var mı?
Bu soruların cevapları alınmadan yalnızca son rakama bakmak, itiraz hakkının kullanılmasını zorlaştırabilir.
Sigorta şirketinin teklifi düşükse ne yapılabilir?
Öncelikle sözlü tartışma yerine belge toplamak daha mantıklı.
Aynı model, model yılı, kilometre ve donanıma yakın araçların güncel ilanlarını toplamak faydalı olabilir. Ancak burada da seçici davranmak gerekiyor. 10 tane yüksek fiyatlı ilan bulup “bakın aracım bu kadar ediyor” demek, tek başına ikna edici olmayabilir.
Daha sağlam yöntem, mümkün olduğunca aracın özelliklerine yakın emsalleri karşılaştırmak.
Örneğin 2022 model otomatik, belirli bir motor seçeneğine sahip ve 60 bin kilometredeki bir araç için 2022 model manuel, 180 bin kilometredeki bir aracı emsal göstermek çok güçlü bir kanıt sayılmaz.
SBM'nin araç sorgulama sistemlerinde de hasar tutarı, ağır hasar durumu, eksper raporu bilgileri ve değişen parça bilgileri gibi geçmiş verilerine ulaşılabiliyor. Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi
Bu tür kayıtlar özellikle ikinci el piyasa değerini tartışırken önem taşıyor.
Kadın ve erkek bakış açısını tek kalıba sokmadan düşünmek
Bu konuda bazen erkeklerin daha “hesap kitap, rakam, pazarlık” odaklı, kadınların ise daha “güven, iletişim ve mağduriyet” odaklı olduğu söyleniyor. Ben bunu kesin bir cinsiyet kuralı olarak görmüyorum.
Fakat farklı yaklaşım biçimlerinin dengelenmesinin gerçekten faydalı olduğunu düşünüyorum.
Örneğin daha stratejik davranan bir kişi; rayiç değerleri tabloya dökebilir, emsal ilanları karşılaştırabilir, eksper raporundaki hesapları tek tek inceleyebilir ve yazılı itiraz hazırlayabilir.
Daha ilişkisel ve empatik yaklaşan başka biri ise sigorta şirketiyle iletişimde dosyanın neden sorun oluşturduğunu, aracın aile veya iş hayatındaki önemini ve yaşanan mağduriyeti daha iyi ifade edebilir.
İkisi birbirinin alternatifi değil.
Hatta en iyi sonuç çoğu zaman ikisinin birleşiminden çıkıyor: duygusal tepkiyi kaybetmeden, somut belgelerle hareket etmek.
Bu yaklaşım kadınlar veya erkekler için ayrı ayrı değil, herkes için geçerli.
En büyük hata “sigorta şirketi ne verirse onu almak zorundayım” düşüncesi
Bence tüketicilerin en büyük problemi burada.
Sigorta şirketi ticari bir kurumdur. Sigortalının da kendi hakkını koruması gerekir. Bu, sigorta şirketinin mutlaka haksız olduğu anlamına gelmez.
Aynı şekilde eksperin düşük hesap yaptığını düşünmek de otomatik olarak onun kötü niyetli olduğu anlamına gelmez.
Piyasa gerçekten değişebilir.
Bir aracın ilan fiyatı ile gerçek satış fiyatı arasında fark olabilir.
Aracın önceki hasarları değerini düşürebilir.
Çok özel donanımlar piyasa karşılığını bulamayabilir.
Dolayısıyla mesele “sigorta şirketine karşı olmak” değil, hesabın şeffaf ve kanıtlanabilir olmasını istemek olmalı.
Anlaşmazlık devam ederse poliçedeki uyuşmazlık çözüm yolları ve gerekiyorsa Sigorta Tahkim Komisyonu gibi mekanizmalar da değerlendirilmelidir. Kasko poliçesinde şirketin tahkim sistemine üye olup olmadığı ve ilgili bilgilere yer verilmesi gerektiği Türkiye Sigorta Birliği'nin yayımladığı genel şart bilgilerinde de belirtiliyor. Türkiye Sigorta Birliği
2026 itibarıyla hasar başvurularında yeni bir gelişme de var
Burada güncel bir noktayı da eklemek gerekiyor.
Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi'nin açıklamasına göre 1 Eylül 2026 itibarıyla ALO 193 Ortak Hasar İhbar Merkezi (OHİM) faaliyete geçti. Trafik ve kasko kapsamındaki hasar başvurularının ortak bir merkez üzerinden iletilmesi, takip edilmesi ve izlenmesi amaçlanıyor. Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi
Bu sistemin zaman içinde tüketicinin başvuru ve takip süreçlerini ne ölçüde kolaylaştıracağını görmek gerekiyor. Fakat genel olarak hasar sürecinin kayıt altına alınması ve izlenebilir olması olumlu bir gelişme.
Peki pert çıkan araç için ne kadar para alınır?
Tek bir rakam vermek doğru olmaz.
Kabaca düşünürsek:
Hasar tarihindeki gerçek rayiç değer + poliçe hükümleri + hasarın niteliği + sovtaj durumu + kusur ve sigorta türü = ödenecek tazminatın çerçevesi
Buradaki en önemli kelime “hasar tarihindeki”.
Çünkü kazadan aylar sonra araç piyasasında fiyatlar değişebilir. “Ben bu aracı geçen yıl 800 bine almıştım” demek de tek başına belirleyici değildir. “Şimdi aynı araç 1 milyon 100 bin liraya ilan edilmiş” demek de tek başına yeterli değildir.
Önemli olan, sigorta sözleşmesi ve ilgili kurallar çerçevesinde hasar tarihindeki değerin mümkün olduğunca gerçekçi şekilde ortaya konulmasıdır.
Sonuç: Rakamdan önce hesabı sorgulamak gerekiyor
Pert araç dosyalarında en sağlıklı yaklaşım, “Sigorta bana kaç para verecek?” sorusundan önce “Bu para nasıl hesaplandı?” sorusunu sormak.
Bence tüketici açısından güçlü bir dosya; eksper raporunu, poliçeyi, rayiç değer hesabını, emsal araçları, hasar geçmişini ve varsa sovtaj değerlendirmesini birlikte ele alan dosyadır.
Üstelik Türkiye Sigorta Birliği'nin ve SBM'nin yayımladığı bilgiler de rayiç değer hesabında tek bir kaynağın mutlak biçimde kullanılmadığını, farklı piyasa verilerinin dikkate alınabildiğini gösteriyor. Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi+1
Forumda bence asıl tartışılması gereken soru şu:
Bir sigorta şirketinin belirlediği rayiç değer ile gerçek piyasa değeri arasında fark olduğunda, hangisinin daha güçlü kanıt olduğunu nasıl belirlemeliyiz?
Sadece ilan fiyatlarına bakmak yeterli mi?
Kasko değer listesindeki ortalama değer gerçek aracı ne kadar temsil ediyor?
Eksper raporuna itiraz edilirken hangi belgeler gerçekten etkili oluyor?
Ve en önemlisi, sigortalının hakkını araması ile sigorta şirketinin hasarı teknik kriterlere göre değerlendirmesi arasındaki denge nasıl kurulmalı?
Benim açımdan doğru yaklaşım, ne “sigorta şirketi kesin haksızdır” demek ne de “eksper ne yazdıysa doğrudur” demek. Belgeyi görmek, hesabı anlamak, emsal piyasayı karşılaştırmak ve gerekiyorsa itiraz etmek en sağlam yol gibi görünüyor.
Çünkü pert dosyasında asıl mesele yalnızca aracın pert çıkması değil; aracın kazadan hemen önce piyasadaki gerçek ekonomik değerinin adil ve kanıtlanabilir biçimde ortaya konulmasıdır.
“Eksper baktı, demek ki rakam kesin doğrudur” demek yerine raporun içeriğini okumak gerekiyor.
Hangi parçalar hasarlı?
Onarım maliyeti ne?
Aracın rayiç değeri ne?
Sovtaj bedeli nasıl hesaplanmış?
Benzer araçlar hangi fiyatlardan değerlendirilmiş?
Araçta önceki hasarlar var mı?
Bu soruların cevapları alınmadan yalnızca son rakama bakmak, itiraz hakkının kullanılmasını zorlaştırabilir.
Sigorta şirketinin teklifi düşükse ne yapılabilir?
Öncelikle sözlü tartışma yerine belge toplamak daha mantıklı.
Aynı model, model yılı, kilometre ve donanıma yakın araçların güncel ilanlarını toplamak faydalı olabilir. Ancak burada da seçici davranmak gerekiyor. 10 tane yüksek fiyatlı ilan bulup “bakın aracım bu kadar ediyor” demek, tek başına ikna edici olmayabilir.
Daha sağlam yöntem, mümkün olduğunca aracın özelliklerine yakın emsalleri karşılaştırmak.
Örneğin 2022 model otomatik, belirli bir motor seçeneğine sahip ve 60 bin kilometredeki bir araç için 2022 model manuel, 180 bin kilometredeki bir aracı emsal göstermek çok güçlü bir kanıt sayılmaz.
SBM'nin araç sorgulama sistemlerinde de hasar tutarı, ağır hasar durumu, eksper raporu bilgileri ve değişen parça bilgileri gibi geçmiş verilerine ulaşılabiliyor. Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi
Bu tür kayıtlar özellikle ikinci el piyasa değerini tartışırken önem taşıyor.
Kadın ve erkek bakış açısını tek kalıba sokmadan düşünmek
Bu konuda bazen erkeklerin daha “hesap kitap, rakam, pazarlık” odaklı, kadınların ise daha “güven, iletişim ve mağduriyet” odaklı olduğu söyleniyor. Ben bunu kesin bir cinsiyet kuralı olarak görmüyorum.
Fakat farklı yaklaşım biçimlerinin dengelenmesinin gerçekten faydalı olduğunu düşünüyorum.
Örneğin daha stratejik davranan bir kişi; rayiç değerleri tabloya dökebilir, emsal ilanları karşılaştırabilir, eksper raporundaki hesapları tek tek inceleyebilir ve yazılı itiraz hazırlayabilir.
Daha ilişkisel ve empatik yaklaşan başka biri ise sigorta şirketiyle iletişimde dosyanın neden sorun oluşturduğunu, aracın aile veya iş hayatındaki önemini ve yaşanan mağduriyeti daha iyi ifade edebilir.
İkisi birbirinin alternatifi değil.
Hatta en iyi sonuç çoğu zaman ikisinin birleşiminden çıkıyor: duygusal tepkiyi kaybetmeden, somut belgelerle hareket etmek.
Bu yaklaşım kadınlar veya erkekler için ayrı ayrı değil, herkes için geçerli.
En büyük hata “sigorta şirketi ne verirse onu almak zorundayım” düşüncesi
Bence tüketicilerin en büyük problemi burada.
Sigorta şirketi ticari bir kurumdur. Sigortalının da kendi hakkını koruması gerekir. Bu, sigorta şirketinin mutlaka haksız olduğu anlamına gelmez.
Aynı şekilde eksperin düşük hesap yaptığını düşünmek de otomatik olarak onun kötü niyetli olduğu anlamına gelmez.
Piyasa gerçekten değişebilir.
Bir aracın ilan fiyatı ile gerçek satış fiyatı arasında fark olabilir.
Aracın önceki hasarları değerini düşürebilir.
Çok özel donanımlar piyasa karşılığını bulamayabilir.
Dolayısıyla mesele “sigorta şirketine karşı olmak” değil, hesabın şeffaf ve kanıtlanabilir olmasını istemek olmalı.
Anlaşmazlık devam ederse poliçedeki uyuşmazlık çözüm yolları ve gerekiyorsa Sigorta Tahkim Komisyonu gibi mekanizmalar da değerlendirilmelidir. Kasko poliçesinde şirketin tahkim sistemine üye olup olmadığı ve ilgili bilgilere yer verilmesi gerektiği Türkiye Sigorta Birliği'nin yayımladığı genel şart bilgilerinde de belirtiliyor. Türkiye Sigorta Birliği
2026 itibarıyla hasar başvurularında yeni bir gelişme de var
Burada güncel bir noktayı da eklemek gerekiyor.
Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi'nin açıklamasına göre 1 Eylül 2026 itibarıyla ALO 193 Ortak Hasar İhbar Merkezi (OHİM) faaliyete geçti. Trafik ve kasko kapsamındaki hasar başvurularının ortak bir merkez üzerinden iletilmesi, takip edilmesi ve izlenmesi amaçlanıyor. Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi
Bu sistemin zaman içinde tüketicinin başvuru ve takip süreçlerini ne ölçüde kolaylaştıracağını görmek gerekiyor. Fakat genel olarak hasar sürecinin kayıt altına alınması ve izlenebilir olması olumlu bir gelişme.
Peki pert çıkan araç için ne kadar para alınır?
Tek bir rakam vermek doğru olmaz.
Kabaca düşünürsek:
Hasar tarihindeki gerçek rayiç değer + poliçe hükümleri + hasarın niteliği + sovtaj durumu + kusur ve sigorta türü = ödenecek tazminatın çerçevesi
Buradaki en önemli kelime “hasar tarihindeki”.
Çünkü kazadan aylar sonra araç piyasasında fiyatlar değişebilir. “Ben bu aracı geçen yıl 800 bine almıştım” demek de tek başına belirleyici değildir. “Şimdi aynı araç 1 milyon 100 bin liraya ilan edilmiş” demek de tek başına yeterli değildir.
Önemli olan, sigorta sözleşmesi ve ilgili kurallar çerçevesinde hasar tarihindeki değerin mümkün olduğunca gerçekçi şekilde ortaya konulmasıdır.
Sonuç: Rakamdan önce hesabı sorgulamak gerekiyor
Pert araç dosyalarında en sağlıklı yaklaşım, “Sigorta bana kaç para verecek?” sorusundan önce “Bu para nasıl hesaplandı?” sorusunu sormak.
Bence tüketici açısından güçlü bir dosya; eksper raporunu, poliçeyi, rayiç değer hesabını, emsal araçları, hasar geçmişini ve varsa sovtaj değerlendirmesini birlikte ele alan dosyadır.
Üstelik Türkiye Sigorta Birliği'nin ve SBM'nin yayımladığı bilgiler de rayiç değer hesabında tek bir kaynağın mutlak biçimde kullanılmadığını, farklı piyasa verilerinin dikkate alınabildiğini gösteriyor. Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi+1
Forumda bence asıl tartışılması gereken soru şu:
Bir sigorta şirketinin belirlediği rayiç değer ile gerçek piyasa değeri arasında fark olduğunda, hangisinin daha güçlü kanıt olduğunu nasıl belirlemeliyiz?
Sadece ilan fiyatlarına bakmak yeterli mi?
Kasko değer listesindeki ortalama değer gerçek aracı ne kadar temsil ediyor?
Eksper raporuna itiraz edilirken hangi belgeler gerçekten etkili oluyor?
Ve en önemlisi, sigortalının hakkını araması ile sigorta şirketinin hasarı teknik kriterlere göre değerlendirmesi arasındaki denge nasıl kurulmalı?
Benim açımdan doğru yaklaşım, ne “sigorta şirketi kesin haksızdır” demek ne de “eksper ne yazdıysa doğrudur” demek. Belgeyi görmek, hesabı anlamak, emsal piyasayı karşılaştırmak ve gerekiyorsa itiraz etmek en sağlam yol gibi görünüyor.
Çünkü pert dosyasında asıl mesele yalnızca aracın pert çıkması değil; aracın kazadan hemen önce piyasadaki gerçek ekonomik değerinin adil ve kanıtlanabilir biçimde ortaya konulmasıdır.